Η φυσική ασφάλεια βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της τελευταίας δεκαετίας. Παρότι η ανάγκη προστασίας ανθρώπων, εγκαταστάσεων και κρίσιμων υποδομών αυξάνεται συνεχώς, ο κλάδος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα που απειλούν τη βιωσιμότητα και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Το σημαντικότερο ίσως ζήτημα είναι η έλλειψη προσωπικού. Οι εταιρείες ασφαλείας δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να βρουν και να διατηρήσουν επαγγελματίες φύλακες. Οι απαιτήσεις του επαγγέλματος είναι υψηλές, τα ωράρια απαιτητικά και η ευθύνη μεγάλη. Παρ’ όλα αυτά, για πολλά χρόνια ο κλάδος λειτούργησε με περιορισμένα περιθώρια κέρδους και με μισθούς που συχνά δεν ανταποκρίνονταν στις απαιτήσεις της εργασίας.
Σημαντικό μέρος της ευθύνης βαραίνει και ορισμένους εργοδότες που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν το προσωπικό ως κόστος και όχι ως το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο της επιχείρησής τους. Όταν οι εργαζόμενοι δεν αμείβονται δίκαια, δεν εκπαιδεύονται επαρκώς και δεν βλέπουν προοπτική εξέλιξης, είναι φυσικό να αναζητούν επαγγελματικές διεξόδους σε άλλους τομείς της οικονομίας.
Την ίδια στιγμή, η αγορά συνεχίζει να πιέζει προς τη λάθος κατεύθυνση. Πολλοί πελάτες, είτε στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα, επιλέγουν αποκλειστικά με κριτήριο τη χαμηλότερη τιμή. Η ποιότητα της υπηρεσίας, η εκπαίδευση του προσωπικού, η εμπειρία της εταιρείας και η πραγματική κάλυψη των αναγκών ασφαλείας συχνά περνούν σε δεύτερη μοίρα. Η ασφάλεια όμως δεν είναι ένα απλό προϊόν. Είναι μια υπηρεσία που βασίζεται στον άνθρωπο και στην ικανότητά του να προλαμβάνει και να διαχειρίζεται κινδύνους.
Το πρόβλημα επιτείνεται από τις συνεχείς αυξήσεις του κατώτατου μισθού, οι οποίες είναι απολύτως δικαιολογημένες για τους εργαζομένους, αλλά σε πολλές περιπτώσεις δεν συνοδεύονται από αντίστοιχες αναπροσαρμογές συμβάσεων. Έτσι, οι εταιρείες καλούνται να καλύψουν αυξημένα κόστη χωρίς τη στήριξη των πελατών τους.
Παράλληλα, δεν λείπουν και τα φαινόμενα ακατάλληλης διοίκησης. Η ασφάλεια χρειάζεται ικανούς προϊσταμένους με εμπειρία, γνώση και ηγετικές δεξιότητες. Όταν η διοίκηση δεν κατανοεί τις ανάγκες των ανθρώπων και των έργων, οι συνέπειες γίνονται άμεσα αισθητές στην ποιότητα των υπηρεσιών.
Αν ο κλάδος θέλει να προχωρήσει μπροστά, πρέπει να σταματήσει να ανταγωνίζεται αποκλειστικά στο κόστος. Η επένδυση στους ανθρώπους, η σωστή εκπαίδευση, η αξιοκρατική διοίκηση και η αναγνώριση της πραγματικής αξίας της ασφάλειας αποτελούν τη μόνη βιώσιμη λύση. Γιατί χωρίς επαγγελματίες ανθρώπους στην πρώτη γραμμή, καμία τεχνολογία και κανένα σύστημα δεν μπορεί να εγγυηθεί την προστασία που απαιτεί η σύγχρονη κοινωνία.
